hich
تا حالا شده مثلا یه روز صب که بلند میشی با وجود مطالب در هم و برهم تو ذهنت من جمله سودوموناس آئروژینوزا و استرپتو کوکوس آگالکتیه و سایتو مگالو ویروس و سایر جناب های باکتری و ویروس! لوپوس اریتماتوز و علت انقلاب ایران و جهش های تریزومی و شاخص dmft و لنفوسیت t و نظریه عمو فروید و قند آرابینوز و شیار پتریگو پالاتین و عضله ی تنسور ولی پالاتین ...بگذریم! با وجود اینا یه بخشی از مغزت آهنگ گل پونه های وحشی دشت امیدم رو بخونه و قبل از جلسه امتحانت، 2 ساعت تحلیل های بچه ها راجب گزینه ی غالب رو گوش بدی که اگه مثلا واریانس گزینه های ب و ج رو در یک دوم گزینه های الف ضرب کنی و اون رو تقسیم بر مجذور گزینه های د کنی جواب هر چی شد به احتمال فلان درصد گزینه ی فلان غالبه و بعد از اون همه تحلیل و تفسیر سر جلسه امتحان تحمل نشستنت به صفر میرسه و زودتر از همه بلند میشی و خانوم های محترم مسئول میان و میگن واسه چی پاشدی و سر سری نگیر و فلان و فلان! من شرمنده که بیشتر از این مغزم نکشید و از صبح تا حالا جز ری پلی کردن یه آهنگ و گوش دادن به تحلیل بچه ها و قاطی پاتی کردن هر چه بیشتر مطالب 4 ترم رو که توی یک ماه اخیر برای خودش مثلا رمزگردانی کرده بود، کاری از دستش بر نیومد!
just "LET IT GO"
برچسب: نوشته ی روز دختر,نوشته ی روز پدر,نوشته ی روز مادر,نوشته ی روز معلم,عکس نوشته ی روز پدر,عکس نوشته ی روز مادر,عکس نوشته ی روز مرد,عکس نوشته ی روز معلم,عکس نوشته ی روزگار,نوشته ای درباره ی روز معلم,
نویسنده: اشکان سامانی